„Encyklopedja” odsyła do „odstępstwa” a tam ks. prof. Zygmunt Lenkiewicz (1845-1913, dwukrotny dziekan Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1882/3 i 1886/7) pisze o cesarzu Juljanie „Odstępcy”. Idąc z duchem czasu obecnie przerobiono przydomek na „Apostatę”. Z sobie tylko znanych powodów w 2005 roku dwóch panów postanowiło wprowadzić „apostazję” do potocznej polszczyzny i teraz piją piwo, które sami nawarzyli.

Termin „apostazja” wyjaśnił kardynał Juan de Lugo i to już w… 1646 roku. Był to hiszpański jezuita, jeden z najwybitniejszych ludzi Kościoła epoki Renesansu. Benedykt XIV nazwał go „światłem Kościoła„. Za wybitne prace teologiczne w 1643 roku papież Urban VIII mianował go kardynałem. W 1646 roku w Lyonie ukazało się jego kolejne dzieło „De virtute fidei divinæ„. Temat apostazji podejmuje w rozdziale 18-ym „De infidelitate in communi„, podrozdziale 4-ym „De apostasia: quid sit et an sit species infidelitatis„, obejmującym sekcje 95-105. Co ciekawe, w sekcji 105 pisze o tym, że wszyscy ochrzczeni w Kościele są jego podwładnymi (subditus Ecclesiæ), co podał ks. prof. Zygmunt Lenkiewicz w „Encyklopedji kościelnej” w 1891 roku i co jest głoszone do dzisiaj. W ten sposób przypieczętował koncepcję, którą w 1210 roku sformułował Innocenty III. Kolejne wydania „De virtute fidei divinæ” ukazywały się w Wenecji w 1718 i 1751 roku oraz w Paryżu w 1768 i w 1868 roku. Niektóre z nich zostały zdigitalizowane przez Google i są publicznie dostępne. Pobraliśmy wydanie francuskie z 1868 roku  i – po cyfrowym wyłuskaniu tego co istotne – można zapoznać się z wykładem kardynała Lugo o apostazji sprzed ponad 360-ciu lat.

BIERZCIE I CZYTAJCIE APOSTACI, OTO WASZA APOSTAZJA.

Note: There is a file embedded within this post, please visit this post to download the file.

W maju 2010 roku podjąłem się rzeczy niezwykłej – uporządkowania stajni Augiasza z występowaniem z Kościoła oraz aktywnego podtrzymywania przez dwóch GIODO od 1998 roku fikcji jego „papierowego” podlegania ustawie o ochronie danych osobowych. Być może naiwnie wierząc, że to poważni ludzie zaproponowałem to administratorom apostazja.pl, zostawiając sobie jedynie rolę członka zespołu. Wyjaśniłem dokładnie coś, co dla politologa (tak o sobie pisze szef tej strony) jest “oczywistą oczywistością” – tzw. “instrukcja KEP-u o apostazji” jest w interesie KEP-u i nigdy nie zostanie zmieniona przez KEP wbrew interesom KEP-u a stosowanie się do niej tylko ją legitymizuje. Ku mojemu całkowitemu zdumieniu dobrowolne “puszczenie przodem” w zakrojonej na szeroką skalę kampanii społecznej (której nie byli w stanie sami stworzyć a jednak dostali ją “na talerzu”) zamiast z wdzięcznością spotkało się z wrogością. Ich świat był zbyt poukładany, symbioza z biskupami zbyt nieuchwytna a wizja, którą raptem dwa miesiące wcześniej przed sobą roztoczyli – że stoją na czele ogólnopolskiego ruchu tylu dorosłych Polaków ilu mieszkańców ma cały Gdańsk – zbyt kusząca, by nie oddać się zbiorowemu samooszustwu. Stanęli twardo po stronie instrukcji abp Józefa Michalika (sic!) i tak już zostało. Jestem pewny, że nie zdawali sobie sprawy z tego, że umacniają dominację Kościoła w przestrzeni publicznej – co nie jest oczywiście tego usprawiedliwieniem. Z perspektywy czasu uważam, że dobrze się stało – dzięki ich zadufaniu powstało wystap.pl, nie trzeba było iść na żadne kompromisy, nie było sporów kompetencyjnych a przede wszystkim pojawił się wyraźny podział na “apostazję kanoniczną” i “wystąpienie z Kościoła” czyli jest teraz całkowicie jasne kto o co walczył i czego dokonał. Praktyka potwierdziła, że sprawy naprzód mógł popchnąć tylko skoordynowany i wolny od przeszłości ośrodek poza nimi, będący ich antytezą. Było tylko bardzo, bardzo trudno, bo apostaci w nieuchronny sposób zostali pretorianami Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski – czemu jednocześnie zaprzeczali. Mogłem się poddać lub podjąć walkę jednocześnie na wielu frontach. Wybrałem to drugie. “Co jest szczęściem? – Uczucie, że moc rośnie, że przezwycięża się opór. Nie zadowolenie, jeno więcej mocy; nie pokój w ogóle, jeno wojna; nie cnota, jeno dzielność”… Oto dlaczego zniszczyłem niepisany choć trwały sojusz biskupów z apostatami i owoc tej miłości – Świętą Instrukcję Apostatyczną.

Przez sześć lat pół miliona polskich apostatów i dwadzieścia tysięcy polskich krasnali przypadki proboszczowskich wybuchów naliczyło na palcach jednej ręki. Co innego manipulowanie, bo ta instrukcja to przecież zakłada i narzuca. Jeśli nawet kilku księży nie wytrzymało celowych bluźnierstw i szczeniackich zachowań, za które wyrzuciłaby za drzwi każda szanująca się urzędniczka gminy i podniosło głos, to mieli do tego stokrotne prawo. Powinni byli powiedzieć, że Urząd Nauczycielski Kościoła (o ile nie zniósł go jeszcze abp Andrzej Dzięga) naucza, że semel catholicus semper catholicus – i wyrzucić tę hałastrę za drzwi. Sam to zresztą proponowałem. Księża boją się tego robić, bo Prezydium KEP-u nie chce nieautoryzowanych ruchów na „dołach” – i to jest cała tajemnica jej długowieczności. Odwagę wyrzucenia hałastry “przemocą” za drzwi miał tylko ks. Andrzej Drwiła z Parafii pw. św. Jana Sarkandra w Lubinie, który tym samym zrobił więcej dla obrony Magisterium niż cała Rada Prawna KEP-u.

Drugą stroną tego sojuszu jest banda klerykałów, oszołomów i maniaków religijnych z apostazja.pl pod wodzą OMC Posła Ruchu Palikota Jarosława Milewczyka, która na genialny blef Kościoła nabrała się gorzej niż dzieci. Trzy efekty działalności tego zacnego gremium to doprowadzenie do powstania Świętej Instrukcji Apostatycznej, zmuszanie księży do jej stosowania oraz jej obrona. Przed wyborami parlamentarnymi racją istnienia apostazja.pl było przynajmniej to, że Milewczyk i Robert Leszczyński chcieli na niej wjechać do Sejmu. Leszczyńskiemu nie przeszkadzało w tym nawet to, że jej… w ogóle nie dokonał, bo temat znudził się nawet „Superstacji” więc nie było sensu w ciągnięciu tej szopki. Po tym jak obaj przepadli w wyborach jej głównym zadaniem i działalnością jest świadome ogłupianie ludzi oraz walka o zachowanie przywilejów Kościoła i nadrzędności prawa kanonicznego nad polskim. Apostazja.pl powstała w kwietniu 2006 roku na fali zainteresowania tematem po procesie wytoczonym oleckiemu infułatowi przez Zbigniewa Kaczmarka. Od samego początku była dla Episkopatu koncesjonowaną opozycją – kontrolowanym przez biskupów „wentylem bezpieczeństwa” przez który relatywnie niewielka liczba najbardziej zawziętych (szacunkowo 10 tys. osób) mogła wyrażać językiem religii prawo do tzw. informacyjnego samookreślenia. W odpowiedzi dostawali „ekskomunikę na życzenie” czyli apostatyczny teatrzyk, który miał ich usatysfakcjonować – i nic więcej, bo Kościół od zawsze doktrynalnie odrzuca możliwość formalnego wystąpienia i zostało to potwierdzone w 1981 roku, po czym zawarto to w kanonie 11 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Ostatnio niestety wyrodziła się w coś w rodzaju internetowej sekty, fanatycznie broniącej Świętej Instrukcji Apostatycznej i całkowicie odpornej na jakiekolwiek argumenty i dowody. Po poskrobaniu paznokciem niczym loterii, z „witryn apostatycznych” reprezentujących pół miliona Polaków zrobiła się grupa osób onanizujących się własnymi bluźnierstwami i ekskomunikami, jakieś „Błogosławione Dziecko Szatana”, które przy odgłosach entuzjazmu chciało zaskarżać Watykan do Strasburga, konfabulant „yyyy”, który w marcu wymyślił, że dostał list od ks. Klocha, po czym ustaliłem, że we wspomnianym czasopiśmie nikt nie zajmował się tematem apostazji, gówniarzeria z dyktafonami w majtkach poniżająca poznańskiego księdza Andrzeja Herkta, forumowicz fmx1 oburzony tym, że ksiądz mu kazał myśleć, tuzy palestry, które wymyśliły pozew zbiorowy przeciwko Episkopatowi Polski, prostactwo nierozumiejące formy pluralis maiestatis Benedykta XVI i inne cuda natury. Idealna agora dla wszystkich, którzy to mają za całe zdrowie, co im (arcy)biskup Budzik powie. Swego czasu Milewczyk prowadził badania czy można dokonać apostazji bez apostazji. Okazuje się, że tak – apostazję bez apostazji zapewnia zdradzenie tajemnicy spowiedzi. Nadal czekamy na relację jak mu poszła ta „metoda”. Z kolei moderator tamtejszego forum Robert Prochowicz po „dokonaniu apostazji” (co mu po dziewięciu miesiącach starań dano na karteczce za 30 złotych, skoro mu bardzo zależało) na poważnie badał „Dlaczego nie warto występować z Kościoła?”. Pytał o to forumowiczów wiara.pl, co mu zresztą słusznie wytknięto: „Zamieszczenie propozycji nawiązania współpracy na forum dyskusyjnym wiara.pl, portalu dobrze wypozycjonowanego, może mieć na celu podniesienie apostazja.info w indeksach google.pl. Jest też kolejnym przejawem tendencji, którą widać na całej stronie – autor nie szuka najsilniejszych argumentów strony przeciwnej, w publikacjach katolickich intelektualistów, ale szuka „dyskutantów” na internetowych forach dyskusyjnych”. Dzięki współpracy z wiara.pl doszedł do wniosku, że… aktu apostazji nie powinien dokonywać katolik. Nie zrozumiał nawet kpiny z samego siebie… A miarą prześladowania apostatów w Polsce jest to, że Mama się na niego obraziła. „Najbliżsi na wiadomość o wystąpieniu z Kościoła zareagowali bardzo gwałtownie, w domu dochodziło do scysji, kłótni. Najbardziej obawiali się ostracyzmu” – wspominał w 2009 roku. Widocznie mieli najlepsze argumenty i trzeba było Ich zapytać zamiast urządzać łapankę na wiara.pl i publikować mało poważne przemyślenia jakiegoś Boba421 o tym, że Słońce świeci po to żeby była fotosynteza. Nie wstydził się robić z siebie męczennika apostazji z ręki własnej matki, bo zawodowi apostaci nie mają zielonego pojęcia przez jakie piekło utraty rodziny w imię wolności religijnej przechodzą wykluczeni Świadkowie Jehowy, a Milewczyk jeszcze w sierpniu w poznańskim Radiu „Afera” bajdurzył, że „nie wyobraża sobie żeby zbór Świadków Jehowy lub zielonoświątkowców miał odmawiać lub utrudniać swoim wyznawcom rezygnację z przynależności do tej wspólnoty”, popisując się własną ignorancją i obrażając polskie ofiary tej nieludzkiej praktyki (obecnie podważanej w sądzie apelacyjnym w belgijskim Mons). W efekcie „Proch” jeszcze zapłacił za to, że zmienił liberalne kościelne zasady z 1989 roku na pierwowzór Świętej Instrukcji Apostatycznej, który potem Rada Prawna KEP-u tylko dopracowała. W liście do wystap.pl nie była zresztą w stanie zamaskować faktu, że Prałat Grzegorz Kalwarczyk naruszył przy tym instrukcję zatwierdzoną przez… Jana Pawła II. Próba „wystąpienia zgodnie z prawem kanonicznym” skończyła się więc podwójnym niepowodzeniem… Doszło do tego, że Kandydaci na Apostatów Kanonicznych łazili po plebaniach z wydrukowanymi Świętymi Instrukcjami i uczyli księży co mają z nimi robić, żeby było po bożemu i „skutecznie kanonicznie”, cokolwiek to znaczy. Ci maniacy religijni są lepsi od samego rzecznika prasowego KEP-u, ks. Józefa Klocha. Najlepiej to widać po wypowiedziach dyrektora tego cyrku, Jarosława Milewczyka. W „Metrze” z 14 czerwca 2006 roku zapewniał, że „[g]dy proboszcz otrzyma akt apostazji, dokonuje w księdze parafialnej odpowiedniej adnotacji i nie wykorzystuje już danych”. Wkrótce potem czytelnikom „Trybuny” ODRADZAŁ kierowanie się do sądu („Trybuna”, 09.08.2006, s. 3). Czemu? Bo była zła sytuacja polityczna… Na początku maja 2010 roku, kiedy to wszystko się zaczynało, napisał o mnie – „jeśli nie rozumie, że formalizacja apostazji nie będzie wyglądała tak jak jemu się wydaje to co mogę na to poradzić?”. Od tego czasu robi wszystko, by dotrzymać słowa. Wreszcie, 5 września 2011 roku, napisał dziennikarce, że „wszystkie decyzje i postępowania hierarchów Kościoła Katolickiego w Polsce mają pełną aprobatę Watykanu” – wyprzedzając ks. Klocha, który nieco później innymi słowami napisał jej to samo! Kolejny współtwórca “sakramentu apostazji”, Mariusz “Agnosiewicz” Gawlik z racjonalista.pl, 17 września 2010 roku jako receptę na deklerykalizację Polski proponował mi “naciski na Watykan w celu uchylenia utrudniających regulacji polskich biskupów” (i jak Ci idzie, Mariuszu?) i bardzo mu się nie podobało podważanie jej sensu zamiast “zmierzanie do rozszerzenia możliwości apostazji”, bo do tego mógłby się podłączyć. Skoro to się nie udało, ogłosił, że wystap.pl “zieje nienawiścią do apostatów” (czytaj: ujawnia głupotę jej propagowania) i wprowadził “cenzurę, która ma nie dopuścić do podważania “jedynie słusznej metody” i to na portalu podobno stworzonym w celu szerzenia racjonalnego myślenia” (i nie są to moje słowa lecz człowieka, który został usunięty z forum racjonalista.pl za krytykowanie apostazji). Tak oto to Wunderwaffe KEP-u jest na pierwszej linii walki z prawem do wystąpienia z Kościoła (na apostazja.info powoływał się nawet pewien prałat, wyjaśniając GIODO czemu nie może dokonać adnotacji bez zgięcia przez skarżącego karku!). 5 lutego 2011 napisałem publicznie, że każdemu “apostacie kanonicznemu”, który wystąpi do sądu o stwierdzenie, że nie jest członkiem Kościoła Katolickiego, wypastuję buty. Byłem spokojny o wynik eksperymentu ponieważ praktyka potwierdza, że “dokonać apostazji” może w ciągu jednego roku każdy dostatecznie uparty idiota, ale żeby złożyć pozew w sądzie trzeba już coś wiedzieć. Mało tego! Wszystkie wskazówki pomocne w takim procesie zostaly przygotowane i były (i nadal są) publicznie dostępne na wystap.pl, które przecież czytają! Mimo tego nie zrobił tego nikt. Mieli jednak dobry powód żeby dać walkowera i z przestrzeni publicznej uciec do zakrystii – oni tak naprawdę wiedzą, że kłamią i z niczego nie wystąpili. Krzysztof Jackowski żyje z kłamania, że jest jasnowidzem, a Jarosław Milewczyk żyje z kłamania, że wystąpił z Kościoła. Gdyby jednak udowodnił, że potrafi dokonać apostazji bez świadków, zamknięty w worku po ziemniakach i do tego 16 października, to James Randi nie miałby innego wyjścia niż dać mu milion dolarów. Jedyną odpowiedzią na to wyzwanie był wpis Prochowicza w którym powołał się na kiepski argument Marcina Krzemińskiego z Kancelarii Prawa Kanonicznego “Kanonista” w Warszawie (sic!), by wykazać, że wystąpienie z kościoła jest jego wewnętrzną sprawą. I wykazał to z żelazną logiką, bo chociaż ekspert od uznawania za pieniądze, że nie było małżeństwa, wygrzebał wyrok potwierdzający prawo kościołów do dyscyplinowania i karania swoich wiernych (co jest właśnie naszym argumentem za wystąpieniem), to “można jednak przypuszczać, że wyrok byłby identyczny”. Powtórzył w ten sposób to, co ks. dr Witold Adamczewski z Rady Prawnej KEP podpowiadał GIODO już w 2001 roku, a co cztery lata później genialnie zrealizował ks. prałat Grzegorz Kalwarczyk w liście do… niego. Czarna niewdzięczność, że Ksiądz Prałat nie jest honorowym gościem na “ogólnopolskich zjazdach apostatów”! We wrześniu 2009 pisał z kolei na własnej stronie, że “apostata nie może, w świetle aktualnych przepisów, żądać usunięcia swoich danych osobowych z kartotek parafialnych”. Nie może nawet żądać! I pisze o tym… guru apostazji! Całe lata wcześniej robili to ludzie mądrzejsi od niego i dostawali odpowiedzi a Robert Binias w swej strasznej niewiedzy, że nie mógł, zrobił to w sądzie i wyrzucił na śmietnik instrukcję Serzycki-Budzik. Więc czemu apostata nie może? Bo tak mówił jej punkt 9 a wcześniej mu to napisały Sylwia Mizerek z Biura GIODO i jego rzeczniczka prasowa. Nie powinno więc dziwić, że myli wystąpienie z Kościoła z ukutym przeze mnie związkiem frazeologicznym “wystąpienie po włosku”. On po prostu nie wie czym jest wystąpienie z Kościoła, co nie przeszkadza mu (niestety!) prowadzić na ten temat strony internetowej.

Kompletny brak refleksji. Sześć lat pustki intelektualnej i chodzenia na kościelnej smyczy w imię świeckości Polski, bo nie znaleźli ani jednego artykułu o tym co tak naprawdę dostali (29 listopada 2010 Prochowicz był w Bibliotece Narodowej poczytać artykuły o których dowiedział się z wystap.pl, co było najlepszym powodem, by dwa tygodnie później usunąć wszystkie linki i wzmianki o wystap.pl ze swojej strony). Nawet akcja “zbiorowej apostazji”, którą wymyśliłem w czerwcu 2010, a którą ostatecznie zrealizowano we Wrocławiu 4 lipca 2011, była w opozycji do nich i poza nimi. Wyglądało to trochę jak świecka odpowiedź na “Tydzień Apostazji” czyli “dokonywanie apostazji” łącząc się telepatycznie z innymi Kandydatami na Apostatów Kanonicznych, rozsianymi gdzieś w Polsce. Jedno co im się udało to skaptować do tego idiotyzmu Janusza Palikota, który sam jest sobie winny, że dał się w to wmanewrować, bo wszystko co na ten temat merytorycznego powiedział to jedna jedyna wzmianka o “wystąpieniu na urząd wojewódzki” nad którą nawet moderatorzy apostazja.pl załamali ręce. Trzeźwo ten “Trzysta Trzeci Tydzień Apostazji” podsumował jednym zdaniem pewien bloger: “Palikot do realizacji swojego zbożnego dzieła politycznego przystąpił nie od tej strony i nie z tymi narzędziami”.

Za poniżenia, zmarnowany czas, zbyteczny stres i przede wszystkim wystrychnięcie na dudków paru tysięcy osób, które im uwierzyły, a którym tak bohatersko pomagali, “liderzy środowiska polskich apostatów” nie biorą oczywiście żadnej odpowiedzialności. To były konieczne ofiary na ołtarzu własnego ego, paru artykułów w prasie (gdzie Milewczyk z poważną miną pokazywał, że narysował sobie rybkę na ręce) i zdjęcia z Palikotem. W wyjściu z tego labiryntu nie pomógł zapewne… Sklep Apostatyczny (sic!). Z koszulkami za 74,40 zł i kubkami za 41,90 zł. To z tych powodów, jak sądzę, przez rok rozmowa z „zawodowymi apostatami” o apostazji wyglądała jak z kreacjonistami o wieku Ziemi – „możesz podać sto dowodów i nie będzie takiego, który by nas przekonał”. Prochowicz ogłosił urbi et orbi, że „Omnium in mentem” na pewno nie zniosło Świętej Instrukcji Apostatycznej, kiedy się tylko dowiedział, że coś takiego w ogóle istnieje (czytaj: może jej zaszkodzić) – i na pół roku zanim 16 maja 2011 mu to wreszcie mój kolega Przemek podetknął pod nos do przeczytania, co potrafił tylko skomentować „Aha”. W grudniu 2010 obdzwonił pięć kurii (Bielsko-Biała, Szczecin, Bydgoszcz, Poznań i Płock) ponieważ – co za pech! – nikt mu nie chciał odpisać. Złapani przez telefon kanclerze powiedzieli mu wreszcie to co chciał usłyszeć – „wszystko po staremu, zapraszamy drugie pół miliona Kandydatów na Apostatów”. Nie wiedział rzecz jasna, że założył sobie pętlę na szyję, bo zamknięcie działalności z powodu „Omnium in mentem” byłoby dla niego honorowym rozwiązaniem, pozwalającym uniknąć konfrontacji z własną ignorancją. Skoro sam przed sobą zamknął wyjście ewakuacyjne, musiał tkwić w apostatycznym mambo-dżambo do samego końca, co też robi.

Kiedy wreszcie zorientowali się, że są po stronie Kościoła, zaczęli używać frazesów typu „nieważna metoda, ważny cel”. Dobrze, przyjmijmy ten język. W takim razie „metoda” Milewczyka-Prochowicza czyli Święta Instrukcja Apostatyczna daje skuteczność 0%, a wystap.pl – 100%. Na razie nie widać żeby się tym przejmowali… Sześć lat ich pieprzenia o apostazji to jeden wielki katolicki Matrix w który sami uwierzyli. Mało, że wypastuję – ugotuję i zjem ich buty jeśli jakikolwiek sąd na świecie orzeknie, że wystąpili z Kościoła. Co nie grozi, skoro Prochowicz z góry przyznaje, że by go przegrał w przedbiegach. I tu akurat ma rację. Rada Prawna KEP-u słusznie choć nie wprost wskazała, że uznanie „formalnej apostazji” za wystąpienie z Kościoła byłoby możliwe jedynie w drodze aneksu do Konkordatu (artykuł 27). Innymi słowy – Kościół wystąpienie zamienił w sakrament (i to dosłownie – Diecezja Kaliska, która ma własną „instrukcję o apostazji”, zawarła ją w książce z postanowieniami swojego synodu w rozdziale „Sakramenty święte”!) a ci, którzy dali się złapać na ten lep, ratunku mogą szukać w Konkordacie i dobrej woli Konferencji Episkopatu Polski, żeby podpisać aneks o uznaniu apostazji… Plan był iście szatański, kiedy go zrozumiałem w maju 2010 byłem pod takim wrażeniem, że napisałem biskupom „mnie torturujcie, zabijcie i spalcie, bo poznałem wasze mysterium iniquitatis”.

Ci ludzie są tak zindoktrynowani, że nie określają się nawet przez to kim są dla siebie lecz przez to, kim są dla Kościoła. A raczej – są tym, za co ma ich Święty Kościół Rzymski. Stąd kolejny OMC Poseł, Olgierd Rynkiewicz, mówi o sobie dla prasy z dumą niewolnika: „Ja, apostata”. Jeszcze parę lat i awansuje na ateistę. O skali klęski najlepiej świadczą własne słowa Prochowicza: “Jedno co się Psykowi udało osiągnąć to mnie wkurzyć, a przez to przymusić do przyjrzenia się sprawie. Dopisałem nowe artykuły o apostazji w „stylu włoskim” na apostazja.info. Usunąłem jednak wszelkie linki do wystap.pl jako do nierzetelnego źródła informacji – zainteresowanych sprawą zamiast na wystap.pl odsyłam na Forum. Nie wiem czy Psyk to zniesie psychicznie”.

Jedyną osobą, która próbowała od tego odejść i zaproponowała coś konstruktywnego był znany mi użytkownik jigoku, natychmiast sprowadzony do parteru przez Olgierda, bo – uwaga, uwaga! – “hierarchowie nie nałożyliby ekskomuniki”. Naprawdę tak napisał! Ośmieszył się przy tym potrójnie. Raz tym, że się martwił ekskomuniką, drugi raz tym, że jej chciał i trzeci raz tym, że nie wiedział czym jest “ekskomunika latae senentiae”, skoro już się nią martwił i jej chciał. I takie bzdury oraz rozmowy z reguły o niczym lecą przez jakieś… sześćdziesiąt tysięcy postów. Osoby, które próbują rozpocząć merytoryczną dyskusję są “banowane” jako “agenci wystap.pl” czego nieuchronną konsekwencją stało się zdogmatyzowanie. “Liderzy środowiska” patrząc w lustro widzą już “kiecuny”… Punkt widzenia kolegom się cokolwiek zmienił od czasu, gdy 14 czerwca 2005 Prochowicz założył na forum wiara.pl prowokacyjny wątek o tym, że mu usunęli kilka najgłupszych postów. Jedyny konkret to – jak na ironię – dział z dowcipami. Jarosław Milewczyk sam pośrednio przyznał, że forum apostazja.pl jest bezużyteczne nawet dla osób zainteresowanych tematem apostazji (!!!) ponieważ kiedy zwróciła się do niego dziennikarka musiał 11 sierpnia 2011 prosić forumowiczów o nadsyłanie “najbardziej absurdalnych problemów przy apostazji ze strony Kościoła rzymskokatolickiego”, bo ich po prostu nie miał. Miał za to pomysł na książkę o apostazji, o której kpiłem, że przedmowę do niej napisze mu arcybiskup Michalik.

Przy tym wszystkim trzeba pamiętać, że nie ma takiej ciemnoty w którą to oszołomstwo by nie uwierzyło i takiego poniżenia Kandydata na Apostatę Kanonicznego, które zachwiałoby ich niewzruszoną wiarą w ten dogmat. Księża próbowali już wszystkiego – wysyłali (jak Prochowiczowi) odpisy aktu chrztu za pobraniem, kazali myśleć, ignorowali ich, nieuznawali “sztampowych” wzorów z apostazja.pl, wysyłali na internetowy kurs szukania Jezusa, męczyli godzinnym monologiem, ba – nawet wprost mówili, że z Kościoła nie można wystąpić (!). Nic nie działało. Nie ma ceny zbyt wysokiej, by wykonać w całości Świętą Instrukcję Apostatyczną. Rekordziści “występowali z Kościoła” przez dwa lata, robiąc prawdziwe podchody żeby stanąć przed obliczem “swojego” proboszcza. Wyglądało to jak współczesna wersja handlu odpustami, przez którą pół tysiąca lat temu Ksiądz Marcin Luter stworzył Protestantyzm. Jedyna różnica – zamiast wyzwolenia się z czyśćca dzięki odpustowi kupowano “formalną apostazję” dzięki arcybiskupowi Michalikowi. Trzeba jednak przyznać, że najsprytniejsi znaleźli lukę w systemie – jeśli apostazja się “nie udała”, “występowali” w parafii zapasowej z podaniem cudzego adresu. Ostatecznie – póki kuria nic nie wie można “wystąpić” w dziesięciu parafiach, skoro i tak do żadnej się nie należy. Żeby napisać ostatni rozdział tego dramatu, razem z kolegą stworzyliśmy na ich forum w dziale “Doświadczenia apostatów” postać ewidentnie przygłupiego Rafała ze Śląska. W “drodze do wolności” (czyli w przebrnięciu przez Świętą Instrukcję) pomagała mu cała śmietanka “środowiska polskich apostatów”. Ostatecznie wirtualny “farorz” po przeprowadzeniu wnikliwego wywiadu stwierdził autorytatywnie, że nieistniejący Rafał nie może wystąpić z Kościoła Katolickiego, bo już go tam nie ma a kanclerz kurii miał stanąć w jego obronie i powiedzieć, że “od tego czy ksiądz narusza instrukcję o apostazji jest kuria i arcybiskup a nie grupy akatolickie” (do czego to doszło, że to my bronimy Kościoła na złość biskupom!). Nawet to nie pobudziło do myślenia. Przeciwnie – jeszcze bardziej zespolili się bronić jego prawa do apostazji z kościoła w którym go nie ma. Zawieście rozum na kołku. Witamy w Kościele Apostazji. Unikalnym polskim produkcie wyrażania niereligijnych potrzeb językiem religii. Tymczasem wystarczyło przewrócić stolik, by księża zaczęli przychodzić do domów, prosząc o “dokonanie apostazji”. Do tej pory były dwa takie przypadki.

Pies z kulawą nogą by się tym wszystkim nie przejął i mogłoby to sobie nadal z łaski abp Józefa Michalika funkcjonować na obrzeżach Kościoła, tak jak koronowanie Chrystusa na króla Drogi Mlecznej albo objawienia maryjne na drzewach i grzankach, gdyby nie pozareligijne skutki, które to wywołało. Po pierwsze – Ojcowie-Założyciele Apostazji Kanonicznej w praktyce utrzymywali wyłączenie Kościoła (i kościołów) spod ustawy o ochronie danych osobwych ponieważ umożliwiali ukrywanie tego faktu. Jego kulminacją była sławetna instrukcja Serzycki-Budzik, która to przypieczętowała (pkt 8, s. 15). Milewczyk ją krytykował, bo nie wiedział, że jest jej duchowym ojcem. Gdyby w 2005 roku wyguglował “jak to robią Włosi” zamiast polegać na tym czego o apostazji dowiedział się od protestantów i kanonistów (“Jarosław Milewczyk (…) o możliwości dokonania apostazji dowiedział się od protestantów. Potem porozmawiał z ludźmi, którzy znają kodeks prawa kanonicznego, i postanowił sformalizować stan faktyczny”) to by nie powstała. Po drugie – apostazja.pl legitymizując “sakrament apostazji” i aktywnie go broniąc (samym generowaniem na niego popytu) jest największą przeszkodą w wywalczeniu prawa do wystąpienia z Kościoła i do pewnego stopnia usprawiedliwia nawet bezczynność GIODO. Biskupi nie muszą nawet oficjalnie zabierać głosu, skoro w kościelnej propagandzie ks. Klocha wyręcza prorok Kościoła Apostazji i jego apostołowie (choćby Codeine czy MattKaboom). Co jest zrozumiałe – nikt w Polsce nie straci więcej na zniesieniu Świętej Instrukcji Apostatycznej niż Jarosław Milewczyk, więc broni jej jak może. Na szczęście niewiele może i w marcu będzie chyba pisał drugi list do Ojca Świętego. Tym razem: “instrukcję KEP-u racz nam wrócić Panie”. Skutki tego dały się odczuć także w korespondencji z Biurem RPO, które panicznie bało się naruszyć apostatyczne status quo. Zajęło to dwa i pół roku wojny przy użyciu coraz wymyślniejszych argumentów żeby wydrzeć jeden sensowny akapit. Po trzecie i bodaj najważniejsze – wszyscy Panowie Redaktorzy doprowadzili do katastrofy, zaszczepiając wielu tysiącom Polaków swoją własną mentalność niewolników. Przyjęło się jako dogmat, że na wystąpienie z Kościoła musi się “zgodzić” kuria a apostazja albo się “uda” albo się “nie uda”. To dlatego Palikot mógł powiedzieć, że zmieni to kiedy zostanie premierem, bo sam nie wiedział, że zbija kapitał polityczny na politycznej wersji odpustu i konserwuje status quo zamiast je zmieniać (na ten temat zobacz także FAQ pkt 14). To straszny regres w stosunku do II RP, kiedy to “Wolnomyśliciel polski” “procedurę dokonania formalnej apostazji” sprowadził do słowa “występujcie”. Prochowicz nawet na tym musiał położyć swoją apostatyczną łapę i ogłosić, że “Polacy dokonywali apostazji”, chociaż wówczas nie było nawet takiego słowa – sam Kościół przynajmniej od XIX wieku używał polskiego słowa “odstępstwo”. Oni sami wprowadzili to tajemniczne greckie słowo do języka potocznego a potem się dziwili, że nie mieli nad nim żadnej kontroli. Prawda jest bolesna – to on jest pierwszym polskim apostatą (pierwszym w ogóle był Archanioł Szatan). W II RP (i później) Polacy występowali z Kościoła i nie potrzebowali do tego “Metropolity kurii warszawskiej”. To z tych trzech powodów już w grudniu 2010 napisałem, że doprowadzili do większej klerykalizacji Polski niż “Fronda” – i oczywiście nie skomentowali tego ani jednym słowem, bo obowiązywała “doktryna Milewczyka” – “palantów Psyka i spółkę zostawić samym sobie, i tak się zbłaźnią”.

Świętemu sojuszowi “środowiska polskich biskupów” ze “środowiskiem polskich apostatów” mówimy: Wy róbcie swoje, jako i my będziemy. Jeśli możecie, bo koń trojański “Apostazja” ostatecznie zdechł. Po długiej i ciężkiej chorobie padł w niesławie na śmietniku historii, kiedy 13 stycznia GIODO w sprawie DOLiS-440-223/11 odmówił uznania, że “formalny apostata” (“KEP-owski”) wystąpił z Kościoła. To ostatni gwóźdź do trumny, na który czekaliśmy przez jedenaście miesięcy “postępowania wyjaśniającego”. “Formalna apostazja” nie jest wystąpieniem z Kościoła Katolickiego ani dla Państwa Polskiego (w tym GIODO) ani dla niego samego. To tylko humbug, zwykły teatrzyk – uroczysta ekskomunika na życzenie. Prezent dla ludzi, którzy nie mają boga, gdy nie widzą cielca. Święta Instrukcja Apostatyczna jest złotym cielcem Kościoła Apostazji a apostaci to katolicy ukarani pozbawieniem prawa do Komunii Świętej, co sygnalizował niedawno czołowy kanonista, ks. Piotr Majer a w 1984 roku wyjątkowo otwarcie jak na księdza krytykował nieżyjący już ks. prof. Remigiusz Sobański. I tak można to cofnąć obrzędem abiuracji, o czym zresztą mówi sama instrukcja w punkcie 18. Trzeba przeczytać przed księdzem fragment Biblii, powiedzieć Credo, pocałować krucyfiks – i biskup zdejmuje “zaciągniętą” karę ekskomuniki (czyli: można przyjmować Komunię Świętą, bo do kościoła apostaci i tak mają obowiązek chodzić). Z całego chrześcijaństwa uwierzmy choć w jeden najpiękniejszy mit – że do wolności wyzwolił nas Chrystus. Czy doprowadzi to do eremu czy do wystąpienia – co za różnica, skoro będziemy wolni? Wówczas Święta Instrukcja Apostatyczna nie będzie miała nad nami władzy tak jak śmierć nie miała nad Synem Człowieczym. A wtedy Jego Ekscelencja Józef Michalik niech ją sobie w rzyć wsadzi, skoro jej sam nie przyjął “formalnym aktem” dla Archidiecezji Przemyskiej, co sprawdziliśmy.

Od dzisiaj “zawodowi apostaci” mogą wreszcie ten teatrzyk propagować tam gdzie jego miejsce czyli w Radiu Maryja. Jednocześnie dziękujemy za wspólną podróż – od maja 2010 do stycznia 2012. Zapraszamy do walki “o prawo do apostazji” w kolejnych krajach, gdzie wierni nie wiedzą jeszcze jak jej dokonać, bo nie wywalczyli instrukcji.

Maciej Psyk

Dwudniowa konstytucja III RP pokazuje lepiej niż cokolwiek innego, że jest to kraj, który powstał w wyniku wykiwania czerwonych przez czarnych w 1989 roku (czego reminiscencją jest kiełbasa wyborcza Rakowskiego – ustawy majowe, pisane jeszcze innym językiem). Skończy się zaś kiedy biskupi wykiwają samych siebie.

Cóż, sprawdziło się co do joty. „Instrukcję KEP-u o apostazji” obalił w oficjalnym piśmie do GIODO abp Henryk Hoser. A żeby było jeszcze lepiej to obalił ją nią samą (jej punktami 18-20), co jest absolutnym mistrzostwem świata przed którym klękamy w niemym podziwie.

Biuro GIODO potwierdziło 16-go stycznia, że uznaje to pismo za ważne. Po jego otrzymaniu 13-go stycznia GIODO umorzył sprawę DOLiS-440-223/11, tym samym odmawiając uznania, że „formalni apostaci” nie należą do Kościoła Katolickiego. Przy okazji zerwał ostatni listek figowy z „i 3″ w artykule 43 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych, ale to już osobny temat.

Apostazja umarła! Apostazja nie żyje! Wystap.pl ją zabiło! Najświętsze i najmożniejsze, co środowisko pół miliona polskich apostatów dotąd posiadało, krwią spłynęło pod naszymi nożami – kto zetrze z nas tę krew? Jakaż woda obmyć by nas mogła? Jakież uroczystości pokutne, jakież igrzyska święte będziem musieli wynaleźć? Nie jestże wielkość tego czynu za wielka dla nas? Czyż nie musimy sami stać się arcybiskupami, by dać ludziom naszą instrukcję?

radio FiM 12012012 – o procesie Dawida Sznajdera

Można zrozumieć, że „apostatów” robi z nas „Rzeczpospolita” i prasa katolicka, ale czemu robią to „Fakty i mity”? Wszyscy z którymi mam przyjemność współpracować i rozmawiać w ramach wystap.pl mają pełną świadomość różnicy między „apostazją” a tym co robimy (patrz także pkt 12 FAQ). A walczymy o podleganie kościołów ustawie o ochronie danych osobowych na złość i wbrew GIODO, który robi co może żeby nie podlegały. To słowo już się tak skompromitowało, że teraz apostaci formalni, kanoniczni, dokonani, polscy i zawodowi niech się nim udławią. Żadnego pospolitego ruszenia wśród apostatów nie ma – wszystko po staremu czyli na forum apostazja.pl grupa zbiorowej psychoterapii wspiera kilku Kandydatów na Apostatów Kanonicznych. Katka dokonuje od 8 maja i już prawie dokonała a spamergt zaczyna dokonywać i już znalazł w Internecie Świętą Instrukcję Apostatyczną. I proszę sobie nie wycierać buzi naszą pracą. Co boskie – Bogu, co cesarskie – cesarzowi, a co apostatyczne – Jarkowi Milewczykowi.

Na to zadzwonił pan Wiesław z Krakowa (bardzo inteligentny i aktywny członek naszego ruchu) i rzeczowo wyjaśnił jak się sprawy mają.

radio FiM 12012012 – telefon Wiesława z Krakowa

Ukłony dla Wiesława!

Jeśli kogoś interesuje jak „Newsweek” rozlicza „Gazetę Polską” z rozliczania Edmunda Klicha za rozliczanie MON z rozliczania za katastrofę smoleńską i kto teraz odsłuchuje jak pan pułkownik pierdzi to zapraszam –> tutaj <–.

Prezes zarządu Fundacji Lux Veritatis o. Tadeusz Rydzyk:
Proszę państwa, my możemy się różnić, to jest pluralizm, ale rozmawiajmy na argumenty i argumentem jest Polska i naród polski, a katolików w Polsce jest dużo ponad 90 milionów, przepraszam ponad 90%. Widzi pan, ale w każdym razie przepraszam.
Poseł Jerzy Fedorowicz (PO):
Pójdziemy razem na Jasną Górę.
Prezes zarządu Fundacji Lux Veritatis o. Tadeusz Rydzyk:
To pięknie, świetnie, zapraszamy na naszą wielką pielgrzymkę lipcową. Dlaczego nie? To jest Polska. Tacy aktorzy tam też występują. Proszę państwa, jest ponad 90% katolików i ci katolicy płacą podatki. To jest podmiot, a nie przedmiot. Powiem jeszcze, że kościół płaci podatki również za niewierzących i inne wyznania. Za wszystkich mieszkańców na terenie danej parafii każdy proboszcz musi płacić i o tym nie mówi nikt. W tych mediach też nie mówią, tylko cały czas ujadają na kościół. Proszę państwa, rozmawiajmy. Przyznam się państwu, że mówią o nas: antysemici, nie wiadomo jacy. Ja mam wielu przyjaciół żydów, muzułmanów. Możemy zrobić takie spotkanie dlaczego nie komunistów? To jest jedna nasza ojczyzna. Dziękuję za to i jeśli pan przewodniczący pozwoli, to chciałbym, żeby wypowiedziała się pani dyrektor, bo ona jest mądrzejsza ode mnie w tej dziedzinie.
Poseł Jerzy Fedorowicz (PO):
Muszę zajrzeć do regulaminu. Chyba mogę pozwolić, tak? To bardzo proszę.
Prezes zarządu Fundacji Lux Veritatis o. Tadeusz Rydzyk:
Ad vocem. Jednak widać aktora. To jest charyzmat.
Poseł Jerzy Fedorowicz (PO):
Bardzo przepraszam, ojcze Tadeuszu porozmawiajmy sobie potem w konfesjonale, tzn. ojciec po tej stronie, a ja po tamtej. Teraz mamy procedury sejmowe, dobrze? Dziękuję bardzo.
(…)
Przewodniczący KRRiT Jan Dworak:
Chcę powiedzieć o bardzo istotnym wsparciu dla koncesjonariuszy, dla stron starających się o koncesję, czyli Fundacji Lux Veritatis. Szczególnie w ostatnich tygodniach i dniach bardzo to się nasiliło. Policzyliśmy, że napłynęło do nas około 9000 listów…
Prezes zarządu Fundacji Lux Veritatis o. Tadeusz Rydzyk:
Nieprawda, kilkadziesiąt tysięcy kopert, a w każdym od kilkunastu do kilkudziesięciu podpisów.
Przewodniczący KRRiT Jan Dworak:
Proszę księdza, proszę mi pozwolić skończyć, dobrze? Proszę nie przerywać. (…) My policzyliśmy te głosy z grubsza, nie detalicznie, bo jest ich bardzo dużo. Według nas jest ich około 9000. Może inne są wiadomości z innych stron, to będziemy czekali. W każdym razie niezależnie od skali, czy tego w tej chwili jest 9000, a podpisów na pewno o wiele więcej, czy też jest więcej również kopert, chciałem powiedzieć, że my w KRRiT traktujemy bardzo pozytywnie ten proces. Nie chcę się tutaj spierać o liczby, bo nie o to chodzi. Chodzi o to, że to rzeczywiście widać i KRRiT uznaje ten proces uobywatelnienia społeczeństwa, ten proces organizacji. Ja osobiście bardzo cenię to, że tyle osób, wiernych słuchaczy Radia Maryja i widzów Telewizji Trwam, zaktywizowało się i my to traktujemy bardzo poważnie i bardzo pozytywnie.

PS: Roberta Prochowicza z apostazja.info bardzo proszę żeby nie kradł tego czego sam nie potrafi znaleźć, bo jego kradzieże tekstów z wystap.pl robią się już nudne.

(…) zaglądam na tę stronę od pewnego czasu i przyznam, że nie gorszy mnie ona, a wiele mogę tu się nauczyć o prawnych niuansach, w których zaginacie KEP. Profesjonalizm i często bezinteresowne zaangażowanie jest tu wyższe, aniżeli w wielu kościelnych portalach.

Według mnie, za sprawą takich, jak Wy, czyli ludzi szczerych, poszukujących w tym całym zwariowanym świecie autentyzmu, hierarchowie kościelni mają przytarte nosy. W gruncie rzeczy działacie na rzecz dobra Kościoła – porządkujecie bałagan prawny, prowadzicie do jasności, żeby nic nie było przymusowego, a wszystko jasne i klarowne – TAK – TAK, NIE – NIE!

Kościół ma nie bazować ma majątkach od rzędu dusz, a na wierze i własnej sumiennej pracy.