Niemieccy biskupi nie usłuchali niemieckiego papieża i uparcie ekskomunikują każdego, kto nie chce płacić podatku kościelnego całkowicie wbrew instrukcji „Actus formalis”. Chodzi o przymus prawny (w coraz mniejszym stopniu gwarantowany ekskomuniką) dający niemieckiemu Kościołowi 5 miliardów euro rocznie. Obecnie profesor prawa kanonicznego Hartmut Zapp próbuje przerwać ten sojusz tronu z ołtarzem. Oto odpowiedź Episkopatu Niemiec na watykańską instrukcję:

Konferencja Episkopatu Niemiec

Wprowadzenie

Rada Stała Konferencji Episkopatu Niemiec (niem. Deutsche Bischofskonferenz) wydała w dniu 24.04.2006 oświadczenie przedstawione poniżej. Uczyniła to w związku z dokumentem Papieskiej Rady ds. Tekstów Prawnych, w którym opisano w aspekcie prawa małżeńskiego warunki i konsekwencje dokonanego formalnie odejścia od Kościoła katolickiego. Oświadczenie niemieckich biskupów służy zastosowaniu w niemieckich diecezjach postanowień dotyczących całego Kościoła katolickiego z uwzględnieniem niemieckiej tradycji prawnej. Nie tworzy nowego prawa, lecz opiera się na istniejącej sytuacji prawnej i potwierdza stosowane i sprawdzone praktyki.

Oświadczenie Konferencji Episkopatu Niemiec na temat występowania z Kościoła katolickiego

Papieska Rada ds. Tekstów Prawnych (na polecenie papieża Benedykta XVI) w dokumencie z dnia 13.03.2006 udzieliła przewodniczącym konferencji biskupów wyjaśnienia co do użytego w kanonicznym prawie małżeńskim  (kan. 1086 § 1, kan. 1117, kan. 1124 KPK) pojęcia „actus formalis defectionis ab Ecclesia catholica”. Wyjaśnienie to nie odniosło się do stosowanych w niemieckiej tradycji prawnej państwowych zasad „występowania z Kościoła”. W celu uniknięcia nieporozumień Konferencja Episkopatu Niemiec stwierdza dlatego – zgodnie ze stałym stanowiskiem biskupów niemieckich(1) – co następuje:

1. Oświadczenie o wystąpieniu z Kościoła katolickiego złożone w urzędzie państwowym(2) pociąga za sobą publiczny skutek odejścia od Kościoła. Wystąpienie z Kościoła jest oświadczonym publicznie i udokumentowanym urzędowo odstępstwem od Kościoła i spełnia znamiona schizmy w rozumieniu kan. 751 KPK.

2. Oświadczenie o wystąpieniu złożone przed urzędem państwowym staje się skuteczne również pod względem kościelnym na skutek przekazania go właściwemu hierarsze kościelnemu. Zostaje to udokumentowane w Księdze chrztów.

3. Kto – niezależnie od powodu(3) – oświadczy, że występuje z Kościoła katolickiego, podlega karze ekskomuniki(4), tzn. że traci prawa związane z przynależnością do wspólnoty kościelnej (communio), szczególnie w odniesieniu do przyjmowania sakramentów i do działań w ramach Kościoła. Zachodzą również skutki prawne przewidziane w kanonicznym prawie małżeńskim(5).

4. Osoby, które złożyły oświadczenie o wystąpieniu z Kościoła, nie mogą pozostawać w stosunku służby lub  pracy względem Kościoła.

5. Ekskomunika jest karą nacisku, mającą  nakłonić do nawrócenia. Po dokonaniu aktu wystąpienia Kościół poprzez właściwego duszpasterza będzie się starać o pojednanie z daną osobą i o przywrócenie jej pełnego członkostwa w Kościele.

Würzburg, dnia 24 kwietnia 2006

(1) Por. list pasterski konferencji biskupów zachodnioniemieckich z dnia 15.02.1937 (Volk, L. [wyd.], Akten der deutschen Bischöfe über die Lage der Kirche 1933-1945 (Akta niemieckich biskupów o sytuacji Kościoła 1933-1945), tom 4, Mainz 1981, 175); „Erklärung der Diözesanbischöfe zu Fragen des kirchlichen Finanzwesens” (Oświadczenie biskupów diecezjalnych na temat finansów Kościoła) z dnia 22.12.1969 (AfkKR 138 [1969] 557). Odpowiednie postanowienia znajdują się również w diecezjach, por. synod diecezjalny Köln 1954, Trier 1959, rozporządzenie biskupie Augsburg 1988.

(2) Wyjątek stanowi Wolne Hanzeatyckie Miasto Brema, gdzie oświadczenie o wystąpieniu z Kościoła składa się przed hierarchą kościelnym.

(3) Także wystąpienie z powodu podatku kościelnego stanowi ciężkie uchybienie przeciwko wspólnocie kościelnej i nie łagodzi skutków prawnych, będąc uchylaniem się od obowiązku solidarnego płacenia składek na potrzeby Kościoła (kan. 222 § 1; kan. 1262 KPK w połączeniu z  normą partykularną nr 17 Konferencji Episkopatu Niemiec do kan. 1262 KPK z dnia 22.09.1992).

(4) kanony 751, 1318, 1321 § 2, 1364 § 1 KPK.

(5) kanony 1086, 1117, 1124 KPK.

  odpowied_Konferencji_Episkopatu_Niemiec.doc (47,0 KiB, 556 hits)

A teraz najlepsze:

Stanowisko Stolicy Apostolskiej jest jasne: zaprzestanie płacenia podatku nie jest jednoznaczne z wystąpieniem z Kościoła – mówi ks. dr Józef Kloch, rzecznik Konferencji Episkopatu Polski.

Facebook Comments

Post a comment