Wystąp z Kościoła

Jest skrzętnie ukrywanym przez biskupów faktem, że występowanie z Kościoła nie jest jego wewnętrzną sprawą. Wszystko co trzeba zrobić żeby wystąpić z dowolnego kościoła to napisać zrozumiałe i jednoznaczne oświadczenie woli, podpisać się i wysłać do proboszcza parafii chrztu za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Wystąpienie jest skuteczne od dnia odebrania pisma. Ten zaś pokazany jest na rewersie „zwrotki”. To wszystko. Cała instrukcja KEP-u o apostazji to był gigantyczny humbug, mający na celu przejęcie kontroli nad tym procesem poprzez zaoferowanie „ekskomuniki na życzenie”. Ekskomunika nie jest jednak równoznaczna z wystąpieniem – to kara kościelna. Apostaci nadal (i do końca życia) podlegają prawu kanonicznemu. Kościół Katolicki po prostu nie uznaje wystąpienia – i nigdy nie uznawał. „Prośba o ekskomunikę” albo „sakrament apostazji” sprowadza(ła) się do upokarzającej procedury, często trwającej całymi miesiącami, skutkującej czymś w rodzaju odwracalnego „zawieszenia w prawach członka„.

Aby zapobiec podleganiu prawu Watykan w marcu 2006 wysłał do przewodniczących episkopatów całego świata instrukcję mającą na celu przejęcie kontroli nad procesem występowania z niego – „Actus formalis defectionis ab Ecclesia catholica„. Nie miała ona na celu „ułatwienie apostazji” lecz utrudnienie a w zamyśle – uniemożliwienie występowania na podstawie świeckiej ustawy (więcej na ten temat w „Czy Watykan ułatwia apostazję?„). Ta manipulacja udała się tak dobrze, że tysiące osób w Polsce zastosowało się do wewnętrznej instrukcji Kościoła mającej na celu ich poniżenie i oszukanie. Odbyło się to za cichym przyzwoleniem państwa, które nie chciało reagować na zawłaszczenie prawa przez Konferencję Episkopatu Polski. W czerwcu 2010 powstał ten portal, który powiedział temu „non possumus„.

  grafiki.rar (403,9 KiB, Ilość pobrań: 76)

Instrukcja KEP z 27 września 2008, o której wiadomo jedynie, że w październiku 2008 roku została przyjęta w Diecezji Łomżyńskiej (rzecznik prasowy KEP nie odpowiedział na pytanie gdzie jeszcze) i zniesiona 9 kwietnia 2010, była mimikrą prawa powszechnego. Jej jedynym efektem było utrwalenie władzy Kościoła nad Polską – i dlatego Konferencja Episkopatu Polski nie chce przyznać, że jej już nie ma. Dla wzrokowców wyjaśnia to wszystko poniższy obrazek i to wyjaśnienie.

Można jednak iść krok dalej i wykazać, że GIODO ma wobec proboszczów takie same uprawnienia jak wobec innych administratorów danych. To jest czarny szlak dla zaawansowanych i między innymi temu poświęcony jest portal www.wystap.pl. Podczas prac nad Ustawą o ochronie danych osobowych zgłoszono projekt, by kościoły były traktowane tak, jak inni, ale 19 czerwca 1997 roku niektórzy posłowie sami znali swoje miejsce w szeregu i woleli „uniknąć czegoś, co można nazwać wojną religijną„. Dlatego GIODO wszystkie sprawy przeciwko proboszczom umarza… Walczymy o to, by to zmienić i możesz w tym pomóc. Wykorzystując poniższą procedurę możesz nie tylko wystąpić z Kościoła, ale także – po około pół roku – wytoczyć proces sądowy, który może potwierdzić jego rzeczywiste podleganie Ustawie o ochronie danych osobowych. Stanowisko obecnego GIODO można streścić tak oto – Kościół niby ustawie podlega, ale tak podlega, że jakby nie podlega. Nawet posłowi Ciemniewskiemu puściły nerwy na taki rodzaj podlegania i powiedział, że „cała sprawa spycha nas w stronę fikcji, (…) Alicji w Krainie Czarów„. Jeśli chcesz z tym wreszcie skończyć wyślij jeden z poniższych formularzy (wersje K i M).

Co można w ten sposób uzyskać? O WIELE WIĘCEJ niż przy „apostazji kanonicznej”, którą propagowała Konferencja Episkopatu Polski i jej dwie tuby propagandowe – serwisy apostazja.pl i apostazja.info. Jarosław Milewczyk i jego grupa ekskomunikowanych katolików to fanatyczni obrońcy „instrukcji o apostazji” ponieważ oni bez niej po prostu nie istnieją. Trzy efekty ich działalności to doprowadzenie do „instrukcji o apostazji”, zmuszanie duchownych do jej stosowania oraz jej obrona.

1. Formularz zapewnia wystąpienie z Kościoła (apostazja – nie, bo to była jedynie „prośba o ekskomunikę”, która nie zwalnia spod podlegania prawu kanonicznemu) i dowód przyjęcia go przez władzę kościelną (tzw. „zwrotkę”).
2. Niemającą wpływu na ważność wystąpienia reakcję proboszcza (przy apostazji niczego takiego nie ma, bo KEP zakazał pisania listów). Z reguły jest to powołanie się na instrukcję KEP o apostazji, ale Diecezja Świdnicka „zasłania się” art. 2 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej – ujawniając zarys linii obrony Episkopatu.

Następnie za 10 zł opłaty skarbowej można sprawdzić dwie rzeczy:
3. List Pani Dyrektor Departamentu Orzecznictwa, Legislacji i Skarg Biura GIODO do proboszcza.
4. … i jego odpowiedź (jeśli nie odpowie zrobi to za niego biskup).
Następnie można podjąć walkę o wydawanie przez GIODO decyzji administracyjnych osobom nienależącym do Kościoła Katolickiego.

Powstało pytanie czy można z tym formularzem iść do proboszcza jak z aktem apostazji. Odpowiadam – można, ale lepiej nie. Proboszcz może odmówić przyjęcia i podpisania go a sama wizyta na plebanii pod względem prawa działa tu na niekorzyść występującego. Wysłanie tego „na zwrotkę” jednocześnie zapewnia przyjęcie, dowód przyjęcia, święty spokój i mocniejszą pozycję prawną.

  wystąpienie k (15,5 KiB, Ilość pobrań: 2 996)

  wystąpienie m (16,5 KiB, Ilość pobrań: 3 408)

Co z tym zrobić:

0. przed wypełnieniem zapoznaj się z FAQ

1. uzupełnij (dla ułatwienia zaznaczono na czerwono)

2. wydrukuj

3. przyłóż na dole w zaznaczonym miejscu pierwszą stronę dowodu osobistego

4. zeskanuj i wydrukuj lub skseruj

5. podpisz

gotowe pismo wygląda tak:

6. zrób dwie takie same kopie z tymi samymi datami i schowaj do szuflady

7. pismo wyślij listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru do parafii miejsca chrztu (razem z odpisem aktu chrztu jeśli masz)

adres parafii znajdziesz tutaj

W ciągu 14 dni powinien przyjść dowód dokonania adnotacji. Teoretycznie proboszcz ma taki obowiązek. Praktycznie – jest to (obecnie) tylko jego dobra wola. Dotychczas udało się to w siedmiu parafiach:

1. Podwyższenia Krzyża Świętego w Polanowie

2. Świętej Trójcy w Jędrzejowie

3. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Mielcu

4. Bożego Ciała w Poznaniu

5. błogosławionego Wincentego Kadłubka w Jędrzejowie

6. Podwyższenia Krzyża św. w Raszkowie

7. św. Anny w Lubartowie

Jeśli nadejdzie odpowiedź pozytywna zrób skan i wyślij na admin@wystap.pl. Jeśli natomiast proboszcz odmówi dokonania adnotacji lub nic nie odpisze trzeba napisać skargę do GIODO z prośbą o wydanie decyzji administracyjnej (która zostanie umorzona, ale to nie szkodzi). Procedura w sprawie skargi do GIODO (w przypadku decyzji odmownej proboszcza) jest następująca:

1. Wyślij skan odpowiedzi proboszcza lub „zwrotki” (jeśli nie ma odpowiedzi) na admin@wystap.pl. Dostaniesz „gotowca”.

2. Wyślij 10 zł na konto 60 1030 1508 0000 0005 5001 0038 z tytułem „opłata skarbowa za skargę [Twoje imię i nazwisko] do GIODO na odmowę sprostowania nieaktualnych danych osobowych”.

3. Wydrukuj potwierdzenie przelewu (można to zrobić „on-line” po zalogowaniu na swoje konto).

4. Podpisz skargę, dodaj kopię pisma do proboszcza (zob. pkt 6 w poprzednim algorytmie), jego odpowiedź, wydruk potwierdzenia przelewu 10 zł i wyślij całość do GIODO listem poleconym w kopercie A4.

5. Po 2-3 tygodniach dostaniesz z Biura GIODO list z nadanym numerem sprawy. Będzie mieć format DOLiS-440-xxx/12. Wyślij ten numer na admin@wystap.pl aby uzyskać dalsze instrukcje w sprawie „wyciągnięcia” odpowiedzi proboszcza.

„Potrzebny jest precedensowy proces prawny wsparty przez dobrych prawników orientujących się w tej tematyce” – napisał (bardzo mądrze) Robert Prochowicz, założyciel www.apostazja.info już jesienią 2006. Jednak dopiero w czerwcu 2010 roku otwarła się do niego droga dzięki uporowi jednego człowieka. Nawet wówczas trzeba było na niego czekać aż półtora roku (zob. pkt 6 FAQ).

Do czego jest potrzebna kserokopia dowodu osobistego?

Formularz można wysłać listem ponieważ ustawa o ochronie danych osobowych nie wymaga, by nadawca obowiązkowo zgłosił się do adresata. W tym przypadku jednak wymagane jest jakieś dodatkowe potwierdzenie tożsamości poza podpisem. 5 listopada 2003 roku włoski odpowiednik GIODO wydał decyzję, że fotokopia dowodu tożsamości jest w tym przypadku wystarczająca. Polski GIODO nigdy nie uznał, że nie jest to wystarczające. Póki tak nie uzna i nie obroni tego w sądzie (co jest szalenie mało prawdopodobne) wydatek na notariusza jest zbyteczny.

Kościół katolicki zaakceptował to 24 listopada 2006 roku, w wyjaśnieniu listu okólnego „Actus formalis defectionis ab Ecclesia catholica” z 13 marca 2006.